राष्ट्रिय जनगणना २०७८ अन्तिम प्रतिवेदन

सार्वजनिक मिति ः २०७९ चैत्र १० गते
सार्वजनिक गर्ने निकाय ः राष्ट्रिय तथ्याङ्क कार्यालय ( २०७९ मा केन्द्रिय तथ्याङ्क विभागबाट नाम परिवर्तन भई राष्ट्रिय तथ्याङ्क कार्यालयमा परिणत)
कति औं गणना ः बाह्रौ – वि.स.२०७२ सालमा जारी भएको नेपालको संविधान बमोजिमको संघीय प्रणाली पश्चातको पहिलो जनगणना)
कुल जनसंख्या ः २,९१,६४?५७८(प्रारम्भिक प्रतिवेदन अनुसार २,९१,९२,४८०)
पुरुषको संख्या ः १,४२,५३,५५१(४८.९८ प्रतिशत)
महिलाको संख्या ः १,४१,११,०२७(५१.०२प्रतिशत)
अन्य लिङ्गि जनसंख्या ः २,९२८(०.०१ प्रतिशत)
लैङ्गिक अनुपात ः ९५.५९
जनसंख्या वृद्धिदर ः
सबैभन्दा बढी जनसंख्या वृद्धिदर भएको जिल्ला ः भक्तपुर(३.३५ प्रतिशत)
सबैभन्दा कम जनसंख्या वृद्धिदर भएको जिल्ला ः रामेछाप(–१.६७ प्रतिशत)
जनघनत्व
जनघनत्व ः १९८ जना प्रति वर्ग कि.मि
भौगोलिक क्षेत्र अनुसार सबैभन्दा धेरै जनघनत्व तराई क्षेत्रमा ४६० जना प्रतिवर्ग कि.मि.र सबैभन्दा कम हिमाली क्षेत्रमा ३४ जना प्रति वर्ग कि.मि.
सबै भन्दा बढी जनघनत्व भएको जिल्ला ः काठमाडौं(५१६९ जना प्रतिवर्ग कि.मि.)
सबभन्दा कम जनघनत्व भएको जिल्ला ः मनाङ(३ जना प्रतिवर्ग कि.मि.)
सबैभन्दा बढी जनघनत्व भएको प्रदेश ः मधेस प्रदेश(६३३ जना प्रतिवर्ग कि.मिं
सबैभन्दा कम जनघनत्व भएको प्रदेश ः कर्णाली प्रदेश(६० जना प्रति वर्ग कि.मि.
उमेर समूह अनुसार जनसंख्या
१५देखि ५९ वर्ष उमेर समूह जनसंख्या ६१.९६ प्रतिशत
१४ वर्ष वा सो भन्दा कम उमेर समूह जनसंख्या २७.८३ प्रतिशत
६० वर्षभन्दा माथि उमेर समूह जनसंख्या १०.२१ प्रतिशत
परिवार संख्या र आकार
परिवार संख्या ः ६६,६६,९३७(व्यक्तिगत परिवार ६६,६०,८४१ र संस्थागत परिवार ६,०९६
परिवार औसत आकार ः– ४.३७ जना
परिवारको आकार सबैभन्दा वढी भएको जिल्ला ः– रौतहट(५.९४ जना)
परिवारको आकार सबैभन्दा कम भएको जिल्ला ः– दोलखा(३.४९ जना)
भौगोलिक क्षेत्र अनुसार परिवारको आकार ः– हिमाली क्षेत्रमा ४.३३ जना,पहाडी क्षेत्रमा ३.९९ जना, तराई क्षेत्रमा ४.७३ जना
प्रदेश अनुसार लैङ्गिक अनुपात
सबैभन्दा धेरै लैङ्गिक अनुपात रहेको प्रदेश ः– मधेस प्रदेश(१००.५५)
सबैभन्दा कम लैङ्गिक अनुपात रहेको प्रदेश ः–सुदूरपश्चिम प्रदेश(८९.५१)
नपा÷गापा जनसंख्या र लैङ्गिक अनुपात
नगरपालिकाहरुको जनसंख्या ः–६६.१७ प्रतिशत
गाउँपालिकाको जनसंख्या ः–३३.८३ प्रतिशत
नगरपालिका क्षेत्रको लैङ्गिक अनुपात ः ९६.०६
गाउँपालिका क्षेत्रको लैङ्गिक अनुपात ः–९४.६८
स्थानीय तह अनुसार जनसंख्या वृद्धिदर
सबैभन्दा धेरै जनसंख्या भएको नगरपालिका ः–काठमाडौं महानगरपालिका(८,६२,४०० जना)
सबैभन्दा कम जनसंख्या भएको नगरपालिका ः– ठूलीभेरी नगरपालिका(९,८६१)
सबैभन्दा धेरै जनसंख्या भएको गाउँपालिका ः–बैजनाथ गाउँपालिका(६९,४७२ जना)
सबैभन्दा कम जनसंख्या भएको गाउँपालिका ः–नार्पाभूमि गाउँपालिका(३९६ जना)
२० हजार भन्दा कम जनसंख्या भएको नगरपालिकाको संख्या ः– १४
१ लाख भन्दा बढी जनसंख्या हुने नगरपालिकाको संख्या ः ३७
१० हजार भन्दा कम जनसंख्या हुने गाउँपालिका संख्या ः ४७
५० हजार भन्दा बढी जनसंख्या हुने गाउँपालिका संख्या ः १२
सबैभन्दा धेरै जनसंख्या भएका ५ नगरपालिका क्रमश
काठमाडौं महानगरपालिका
पोखरा महानगरपालिका
भरतपुर महानगरपालिका
ललितपुर महानगरपालिका
वीरगंज महानगरपालिका
सबैभन्दा कम जनसंख्या भएका ५ नगरपालिका क्रमश
ठूलीभेरी नगरपालिका,डोल्पा
त्रिपुरासुन्दरी नगरपालिका,डोल्पा
मादी नगरपालिका, संखुवासभा
लालीगुँरास नगरपालिका,तेह्रथुम
धर्मदेवी नगरपालिका,तेह्रथुम
सबैभन्दा धेरै जनसंख्या भएका ५ गाउँपालिका क्रमश
बैजनाथ गाउँपालिका,बाँके
राप्ती सोनारी गाउँपालिका,बाँके
खजुरा गाउँपालिका,बाँके
मायादेवी गाउँपालिका,रुपन्देही
गैडहवा गाउँपालिका,रुपन्देही
सबैभन्दा कम जनसंख्या भएका ५ गाउँपालिका क्रमश
नार्पाभूमि गाउँपालिका,मनाङ
चामे गाउँपालिका,मनाङ
लो–घेकर दामोदरकुण्ड गाउँपालिका,मुस्ताङ
लोमन्थाङ गाउँपालिका,मुस्ताङ
मनाङ डिस्याङ गाउँपालिका,मनाङ
जनसंख्या वृद्धिदर २ प्रतिशतभन्दा बढी रहेको नगरपालिका संख्या ः ४८
जनसंख्या वृद्धिदर ऋणात्मक रहेको नगरपालिका संख्या ः ६९
जनसंख्या वृद्धिदर २ प्रतिशत भन्दा बढी रहेको गाउँपालिका संख्या ः ८
जनसंख्या वृद्धिदर ऋणात्मक रहेको गाउँपालिका संख्या ः २५०
सबैभन्दा बढी जनसंख्या वृद्धिदर रहेको नगरपालिका ः–कागेश्वरी मनहरा(४.७१ प्रतिशत),काठमाडौं
सबैभन्दा कम जनसंख्या वृद्धिदर रहेका नगरपालिका ः साँफेबगर नगरपालिका,अछाम
सबैभन्दा जनसंख्या वृद्धिदर रहेको गाउँपालिका ः कञ्चन गाउँपालिका(२.४१ प्रतिशत),रुपन्देही
सबैभन्दा कम जनसंख्या वृद्धिदर रहेको गाउँपालिका ः चौरीदेउराली गाउँपालिका(–३.७६ प्रतिशत),काभ्रेपलाञ्चोक
जिल्ला अनुसार जनसंख्या वृद्धिदर
सबैभन्दा बढी जनसंख्या भएको जिल्ला ः काठमाडौं(२०,४१,५८७)
सबैभन्दा कम जनसंख्या भएको जिल्ला ः मनाङ(५,६५८)
बढी जनसंख्या भएका ५ जिल्ला ः काठमाडौं,मोरङ,रुपन्देही,झापा र सुनसरी
कम जनसंख्या भएका ५ जिल्ला ः मनाङ,मुस्ताङ,डोल्पा,रसुवा,हुम्ला
जनसंख्या वृद्धिदर ऋणात्मक भएका जिल्ला ः ३४
जनसंख्या वृद्धिदर धनात्मक भएका जिल्ला ः ४३
सबैभन्दा धेरै जनसंख्या वृद्धिदर धनात्मक भएका ५ जिल्ला
भक्तपुर (३.३५ प्रतिशत)
रुपन्देही(२.३३ प्रतिशत)
चितवन(२.०७ प्रतिशत)
बाँके(१.९७प्रतिशत)
झापा(१.९७ प्रतिशत)
सबैभन्दा धेरै जनसंख्या वृद्धिदर ऋणात्मक भएका ५ जिल्ला
रामेछाप(–१.६७ प्रतिशत)
खोटाङ(–१.५६प्रतिशत)
मनाङ(–१.३९ प्रतिशत)
भोजपुर(–१.३९ प्रतिशत)
तेह्रथुम(–१.३० प्रतिशत)्
हिमाली जिल्लाहरुमा सबैभन्दा बढी जनसंख्या वृद्धिदर भएको जिल्ला मुगु रहेको छ ।
भौगोलिक क्षेत्र अनुसार जनसंख्या
प्रदेश अनुसार जनसंख्या ः–
सबैभन्दा बढी जनसंख्या बागमती प्रदेशमा(२०.९७ प्रतिशत)
सबैभन्दा कम जनसंख्या कर्णाली प्रदेशमा(५.७९ प्रतिशत)
सबैभन्दा बढी जनसंख्या वृद्धिदर भएको प्रदेश ः लुम्बिनी प्रदेश(१.२४ प्रतिशत)
सबैभन्दा कम जनसंख्या वृद्धिदर भएको प्रदेश ः गण्डकी(०.२५ प्रतिशत)
दोस्रो धेरै जनसंख्या वृद्धिदर भएको प्रदेश ः मधेश(१.१९ प्रतिशत)
अन्य प्रदेशहरु ः कोशी(०.८६),बागमती(०.९७),कर्णाली(०.७०) र सुदूरपश्चिम प्रदेश(०.५२)
देशको समग्र साक्षरता अवस्था
कुल साक्षरता दर ः– ७६.२ प्रतिशत
पुरुषका साक्षरता दर ः ८३.६ प्रतिशत
महिलाको साक्षरता दर ः ६९.४ प्रतिशत
प्रदेश अनुसार साक्षरता अवस्था
सबैभन्दा धेरै साक्षरता दर रहेको प्रदेश ः बागमती(८२.१ प्रतिशत)
सबैभन्दा कम साक्षरता दर रहेको प्रदेश ः मधेश प्रदेश(६३.५ प्रतिशत)
पुरुषको साक्षरतादर सबैभन्दा उच्च रहेको प्रदेश ः गण्डकी प्रदेश
जिल्ला अनुसार साक्षरता अवस्था
सबैभन्दा धेरै साक्षरता रहेको जिल्ला ः काठमाडौं(८९.२३ प्रतिशत)
सबैभन्दा कम साक्षरतादर रहेको जिल्ला ः रौतहट(५७.७५प्रतिशत)
अपांगता अवस्था
कुनै न कुनै प्रकारको अपांगता भएको व्यक्ति ः २.२ प्रतिशत
अपांगता भएको व्यक्तिमा पुरुष ः ५४.२ प्रतिशत
अपांगता भएको व्यक्तिमा महिला ः ४५.८ प्रतिशत
मुख्य प्रयोग अनुसार घरको संख्या ः–
मुख्य आवासको लागि प्रयोग भएको घर ः ७१.७ प्रतिशत
गोठ÷धन्सार÷मतान ः १०.१ प्रतिशत
खाली घर ः ६.३ प्रतिशत
प्रदेशगतरुपमा हेर्दा सबैभन्दा बढी लुम्बिनी प्रदेशका ७५ प्रतिशत र सबैभन्दा कम सुदूरपश्चिम प्रदेशका ६८ प्रतिशत घरहरु मुख्य रुपमा आवासको लागि प्रयोग भएको ।
आप्mनै स्वामित्वको घरमा बस्ने ः ८६ प्रतिशत
भाडामा बस्ने ः १२.८ प्रतिशत
संस्थागत एकाइमा बस्ने ः ०.६ प्रतिशत
अन्य परिवारको स्वामित्व एकाइमा बस्ने ः ०.७ प्रतिशत
खानेपानी अवस्था ः
धारा÷पाइपको पानी पिउने ः ५७ प्रतिशत
ट्यूवेल÷हाते पम्प ः २९.८ प्रतिशत
ढाकिएको इनार÷कुवा ः १.५ प्रतिशत
मुल÷धारा ः ३.९ प्रतिशत
जार÷बोतल ः ४.६ प्रतिशत
खुला इनार÷कुवा ः २.१ प्रतिशत
नदी÷खोलाबाट ः ०.४ प्रतिशत
खाना पकाउन प्रयोग गरिने इन्धन
काठ÷दाउरा ः ५१ %
एलपी ग्याँस ः ४४.३ %
बिजुली ः ०.५ %
गुइठा÷गोरहा ः २.९ %
बायो ग्याँस ः १.२ %
मट्टीतेल ः ०.०५ %
अन्य ः ०.१ %
बत्ती बाल्न प्रयोग हुने स्रोत
विजुली प्रयोग गर्ने ः ९२.२%
सोलार÷सौर्य ऊर्जा ः ६.६ %
मट्टीतेल ः ०.६ %
अन्य ः ०.६ %
विदेश गएका व्यक्ति
कुल ः २१ लाख ९० हजार ५ सय ९२ जना
पुरुष ः १७,९९,६७५ जना (८२.२ %)
महिला ः ३,९०,९१७ जना (१७.८ %)
महिला परिवारमुली ः ६.९५ %
वैवाहिक अवस्था
अविवाहित व्यक्ति ः ३३.१ %(पुरुष ः ३८.२ %,महिला ः २८.४ %)
विवाहित व्यक्ति ः ६१.८ %
विवाहित पुरुष ः ५९.१ %
विवाहित महिला ः ६४.३ %
विवाह औसत उमेर ः १९ वर्ष
पुरुष औसत विवाह उमेर २१ वर्ष
महिला औसत विवाह उमेर ः १८ वर्ष
महिलाको नाममा रहेको घरजग्गा ः २३.८ %
शौचालय अवस्था
शौचालयको पहुँचमा रहेको ः ९५.५%
शौचालयको पहुँचमा नपुगेको ः ४.५ %
आर्थिक क्रियाकलापको अवस्था
आर्थिक रुपले सक्रिय जनसंख्या ः ६५.५ %
आर्थिक रुपले निष्क्रिय जनसंख्या ः ३४.३ %
नखुलेको जनसंख्या ः ५८०७९
अक्सर आर्थिक रुपले सक्रिय जनसंख्या ः ७०.३५ %
अक्सर आर्थिक रुपले निष्क्रिय जनसंख्या ः २९.६५ %
अक्सर रोजगार जनसंख्या ः ९३.०५%
अक्सर बेरोजगार जनसंख्या ः ६.९५ %
बालबालिकाको जन्मदर्ता सम्बन्धी अवस्था
जन्म दर्ता गर्ने जनसंख्या ः ७४.० %
जन्म दर्ता नगर्ने जनसंख्या ः २६.० %
प्रदेशगत रुपमा सब्ैभन्दा बढी जन्मदर्ता कर्णाली प्रदेश(८७.३ %),कम बागमती प्रदेश(६७ %)
नोलमा बसोबास गर्ने विभिन्न देशका नागरिकको अवस्था
जम्मा नेपाली नागरिक ः ९९.५३%
भारतीय नागरिक ः ०.४६ %
चिनीयाँ नागरिक ः ०.०१ %
भारत बाहेक सार्क देशका ः ५८० जना
अन्य देशका नागरिक ः ०.०१ %